Już na samym początku rozważań należy stanowczo powiedzieć o silnej pozycji hokeja na lodzie w obecnym świecie sportu. Najmocniejsza jest naturalnie liga rozgrywana na terenie Stanów Zjednoczonych oraz Kanady. Od kilkudziesięciu lat pojawiają się tam najlepsi zawodnicy i rywalizują o najwyższe odznaczenia i laury. Trzydzieści drużyn podzielonych jest tam na sześć dywizji, w każdej z nich znajduje się pięć ekip. Trzy takie małe dywizje tworzą konferencje, w każdej z nich jest po piętnaście zespołów. Właśnie tak w największym skrócie przedstawiają się ramy organizacyjne rozgrywek, lecz najlepiej skoncentrować się na samej grze i aspekcie czysto sportowym. Raz na rok odbywa się draft do ligi, gdzie pojawiają się młodzi i utalentowani gracze. Szefowie ekip po kolei wybierają takich hokeistów, którzy następnie wzmocnią kadrę. Trzeba się tu wykazać sporym wyczuciem oraz wiedzą. Ewentualna błędna decyzja będzie skutkować brakiem napływu świeżej krwi do zespołu, a jak wiadomo czasami bywa to koniecznym impulsem do odnoszenia sukcesów. Doświadczeni gracze w końcu podejmą decyzję o zakończeniu swojej owocnej kariery i w takim przypadku odpowiedzialność za grę drużyny spadnie na tych młodszych. Sporą role odgrywają tu trenerzy od przygotowania mentalnego. Powinni oni wytłumaczyć hokeistom, że ciążąca na nich presja wyniku to nic złego. Kibice oczekują zwycięstw i pięknych meczów, lecz przecież nie będą zgłaszać pretensji, gdy ich ulubieńcy ulegną po długiej i wyczerpującej walce do samego końca. Ten wybrany przykład ma pokazać, że nie należy przesadzać z obarczaniem zawodników zbyt dużą presją, ponieważ może mieć to na nich niezbyt korzystny wpływ. Lepiej dać im swobodę i szansę pokazania swoich umiejętności na lodzie. Zawodnicy, którzy jeżdżą najszybciej na łyżwach są automatycznie ściągani do najlepszych klubów, gdyż ta konkretna umiejętność jest niezwykle ceniona i potrzebna. Sezon liczy sobie mnóstwo spotkań i przygotowanie fizyczne zaczyna mieć coraz większe znaczenie, zwłaszcza w końcówce.