Artykuł O FENG SHUI

Tematy:
- Historia FengShui
- Postać Mistrza Kuo Pu
- Definicje FengShui
- Chińska Geomancja

1. Historia FengShui
Badając historię Feng Shui, wiemy ze źródeł archeologicznych, że w starożytności Chińczycy, w przeciwieństwie do obecnych czasów, bardzo starannie wybierali miejsca pod budowę domu. Okres przed panowaniem dynastii Qin (do 221 p.n.e.), można by uznać za czas, kiedy pojawiło się FengShui, jednak jeszcze wówczas nie było tak nazywane. W tym czasie starannie analizowano cechy środowiska pod względem przydatności pod zabudowę. Poniżej przedstawiam w skrótowy sposób rozwój FengShui. Jak łatwo stwierdzić, rozwijało się ono na przestrzeni ponad 2000 lat. Teoretyczne ramy, czy podstawy feng shui są oparte na chińskiej metafizyce, na obserwacji natury, jej oddziaływania na nas i środowisko, w którym żyjemy.

Rys 1. wyznaczanie terenu pod budowę przez doradcę Feng

Rys 2. Kamienny relief z ok. 114 roku n.e. Przedstawia cesarskiego doradcę Feng Shui pracującego podczas odczytu kompasu.

Poniżej krótka historia feng shui:

2. Postać Mistrza Kuo Pu:
Na temat Feng Shui napisano w dawnych czasach wiele ksiąg, które znajdują się w spisie Biblioteki cesarskiej w Pekinie. Jest ich 107, jednak na język angielski przetłumaczono dotychczas jedynie 5 ksiąg - klasycznych pozycji Feng Shui. Pierwszą osobą, która zdefiniowała pojecie feng shui i użyła tego określenia jest Kuo Pu. Jest on autorem "Księgi Pochówków" (Chuang-shu lub Zhang Zhu). Jednej z pięciu klasycznych pozycji dotyczących Feng Shui, która została przetłumaczona na j. Angielski. Jest też pierwszą księgą wymieniającą termin "feng-shui" i ustalającą pewne podstawowe zasady harmonii i przepływu Qi, dlatego warto poświęcić tematowi nieco uwagi. Na przestrzeni wielu lat, księgę poprawiano, pojawiało się w niej też wiele dopisków późniejszych autorów, czy komentarzy. Z upływem czasu, z wielu miejsc usunięto niestety pierwotny tekst i zastąpiono go innym, późniejszym. Niemniej, sława Kuo Pu, jako mistrza FengShui i wróżbity ciągle powodowała, że imię jego wiązano z tekstem księgi. Jemu samemu natomiast przypisano tytuł twórcy FengShui. Przytoczę w tym miejscu fragment Księgi, w której po raz pierwszy pojawia się nazwa "feng shui". Jest to pierwsza definicja FengShui:

"Zmarły....powinien czerpać korzyść z Sheng Qi (Energii Życia). Wiatr rozproszy Qi, a woda będzie ją skupiać. Starożytni mówią, że powinno się starać gromadzić Qi, tak by się ona nie rozpraszała. Celem jest utrzymać jej przepływ (utrzymać ją płynącą), ale skupiony. Stąd nazywamy to 'FENG SHUI' ".
(tłumaczenie Krzysztof Szarek - Collegium FENG SHUI Człowiek-Przestrzeń-Czas).

Przyjrzyjmy się postaci Mistrza Kuo Pu (Guo Pu). Niektóre źródła podają, że Kuo Pu w wieku 9 lat poznał wróżbitę Kuo Kunga, który spostrzegł w chłopcu jego przeznaczenie. Zgodnie z nim, Kuo Pu miał zostać mistrzem sztuk magicznych. Potrafił odczytywać znaki na niebie, ziemi, morzu. Przepowiedział, że miasto, o nazwie Wschodnia Rzeka, w którym się urodził i wychował, zostanie złupione przez zbójców. Miesiąc późnij rzeka wystąpiła z brzegów, a gdy wody opadły, rabusie splądrowali miasto.

Przekazy podają, że gdy zmarła matka Kuo Pu, mistrz pogrzebał ją na piaszczystej plaży, zaledwie 100 kroków od brzegu. Inni mistrzowie FengShui wyśmiali go, twierdząc, że przecież woda zaleje grób i porwie losy potomków matki Kuo Pu. On jednak odparł - za życia naszych dzieci, ziemia ta porośnie trawą, a wraz z glebą i roślinnością losy rodu Kuo zmienią się na lepsze. Sam Mistrz nie dożył jednak tych zmian. Przez całe swoje życie był biedny. Lecz pokolenie później, rzeka naniosła tak dużo szlamu, że mogła wyrosnąć trawa. Zgodnie z przepowiednią Kuo Pu, za życia jego syna losy rodziny odmieniły się radykalnie. Synowie Kuo Pu, jego bratankowie i siostrzeńcy, zostali bogatymi kupcami, natomiast pisma Mistrza z zakresu FengShui uznano za kanoniczne rozprawy o wyborze miejsc pochówku.

Równie niezwykła jest historia śmierci mistrza Kuo Pu.
Kiedy miał on jakieś czterdzieści lat, wywróżył sobie, że wkrótce umrze śmiercią gwałtowną. Zamknął się więc w swoim gabinecie, by bez chwili wytchnienia spisywać całą swoją wiedzę na temat wróżbiarstwa, FengShui, I Cing. Wkrótce po tym, jak księgi były już gotowe, mistrz Kuo Pu uraził księcia Wang Tunga i został stracony. Lecz w trzy dni po egzekucji, widziano go w jego ulubionej gospodzie, podczas posiłku. Oczywiście natychmiast doniesiono o tym fakcie samemu księciu Wang Tungowi. Książę zarządził ekshumację zwłok. Gdy odkopano trumnę i podniesiono wieko, na oczach tłumu światków, okazało się, że trumna jest pusta. Teraz dopiero wszyscy zrozumieli, jak wielkim magiem był mistrz Kuo Pu, który potrafił uwolnić swą duszę z ciała, tuż przed śmiercią, a następnie " wyjąć sobie ciało z grobu".

Od tamtego czasu pojawiło się wiele definicji FengShui, które wykorzystywano w zależności od potrzeb, kultury itp.
Przyjrzyjmy się kilku z nich.

3. Czym zatem jest FengShui? Przegląd najpopularniejszych (niektórych) definicji:
1. FengShui bada zależność występującą pomiędzy człowiekiem, a polem magnetycznym Ziemi.
2. Jest szkołą oceny form krajobrazowych przy ocenie miejsca pod budowę domu, osiedla, miasta itp.
3. FengShui pomaga wybrać najlepsze do zasiedlenia miejsce przynoszące pomyślność mieszkańcom.
4. FengShui to oczywiście obiektywna ocena tego, co istnieje w rzeczywistości i subiektywna manipulacja tym czym się da, by poprawić pomyślność miejsca.
5. W FengShui wykorzystuje się wiedzę z zakresu astronomii, fizyki, geografii, oraz metafizyki.
6. FengShui to FENG (Wiatr) i SHUI (Woda), stąd nazwa FENG shui. W tym znaczeniu sztuka ta, to wykorzystywane walorów środowiska, by czerpać z niej siłę, moc i energie do tworzenia dobrego, pomyślnego życia. Znalezienie dobrego miejsca do życia przyniesie dobry los, szczęście, długie i zdrowe życie i wszelką pomyślność.
7. FENG SHUI to czerpanie siły z życiodajnego oddechu Smoka. Czyli znalezienie miejsc o takich właściwościach, które wesprą człowieka, przekazując mu część swej życiodajnej Qi.
8. FengShui uczy, jak i gdzie budować domy i grobowce, by człowiek mógł czerpać siłę z korzystnej energii Natury. Teoria Tradycyjnego FengShui była oparta na filozofii Chińskiej i kosmologii.
9. Feng Shui jest sztuką oceny jakości życia poprzez obserwację i analizę środowiska życia danej osoby lub osób. Jest metafizyczną dziedziną nauki, która uczy rozpoznawania i czerpania Qi (energii kosmicznej) z otaczającego środowiska. Ma ułatwiać stawianiu czoła trudnościom życia codziennego."

Oczywiście, to nie są wszystkie definicje FengShui. Ale czy zatem zastanawialiście się nad tym, dlaczego jest ich tak wiele?. Moim zdaniem dlatego, że FengShui, to nie jeden temat, ale tysiące tematów, choć wszystkie one w konsekwencji prowadzą nas do tego, by za pomocą wiedzy FengShui nabyć umiejętność takiego doboru miejsca (właściwa lokalizacja działki), by dom, który tam zbudujemy, był w harmonii ze wszystkim, co go otacza. To bardzo trudne zadanie. Dawniej mistrz przemierzał wielkie połacie terenu zanim wybrał dobre miejsce, miejsce idealne. Dziś jest to trudne zadanie, ale ciągle możemy bardzo dużo zrobić, by żyło się nam lepiej, by lepiej się nam pracowało. Idąc dalej, mamy już teren, działkę, więc teraz musimy na nim postawić dom. Musimy go tak zlokalizować, by był odpowiedni dla naszych potrzeb. Dla potrzeb naszej rodziny, czy dla naszego biznesu. Nie wszyscy zdajemy sobie sprawę z tego, jak wielki wpływ na nas ma nasz dom, jak wielki wpływ na nasz dom ma jego otoczenie i jak wielki wpływ to wszystko ma na nas?. Jest nie tylko ważne to, czy dom będzie w ładnej, czy brzydkiej dzielnicy, okolicy, wśród zieleni, itp. Ważne jest też to w jakim sąsiedztwie zostanie zbudowany, jak zlokalizowane są sąsiednie domy względem naszego, jakie jest ukształtowanie terenu, jak przebiegają drogi, wody, jak rosną rośliny i wiele, wiele innych rzeczy. Ważne jest nawet to, jaka jest jakość gleby, jacy ludzie mieszkają w okolicy. Chińczyk powiedziałby, że feng shui ma pomóc nam czerpać Qi ze środowiska i wykorzystywać je dla potrzeb człowieka. Qi, powinna pracować dla Ciebie, nie przeciwko Tobie, dlatego też idąc dalej - nie zapominając o właściwym miejscu, otoczeniu, powinniśmy zająć się także wnętrzem naszego domu. FengShui, to miliony rzeczy, tematów, dlatego mamy tak wiele definicji. Wszystkie one są prawdziwe i potwierdzają fakt, że FengShui jest bardzo złożone, bo wszystko jest ze sobą ściśle powiązane, a powiedzenie o tym za pomocą krótkiej definicji - jest niemożliwe. Szukając problemów w pracy, w firmie, przyczynę możemy znaleźć w domu. Powie nam o tym miejsce (przestrzeń), w którym żyjemy, czy pracujemy. Gdy mieszkamy w środowisku (przestrzeni) o złym FengShui, wcześniej, czy później jego wpływ na nasze życie będzie dostrzegalny. Jednak, czy my Ludzie Zachodu, potrafimy zaakceptować fakt, że w naturze WSZYSKO składa się z wzajemnie uzupełniających się przeciwieństw? Te przeciwieństwa nazywają się Yin i Yang. Czasem można znaleźć twierdzenie, że FengShui jest "Psychologią Przestrzeni", bo przecież w istocie jest tym także....
Niezależnie jednak od wszystkiego, co zostało skrótowo poruszone w tym artykule, FengShui to potężna Wiedza, która wymaga wielu lat studiowania.

Niestety Starożytni Chińczycy, nie pozostawili nam przejrzyście napisanych materiałów. To, co pozostało wymaga wielu badań i studiowania. Wymaga wnikliwej analizy, o ile uda się rozszyfrować starożytne Księgi, pisane w trudnym języku staro-chińskim. Zatem jeszcze wiele przed nami. Jednak dla nas Ludzi Zachodu, FengShui nadal kojarzy się z magią i zabobonem, ponieważ w takiej wersji do nas dotarło. Prawdziwe treści zostały przed nami ukryte. Często usłyszymy: to zabobon, przesąd. Jednak najdziwniejsze w tym wszystkim jest to, że "nie musimy wierzyć w feng shui, by ono działało". Możemy po pewnym czasie stwierdzić np., że teraz żyje nam się, lub pracuje bardziej komfortowo. Nasze racjonalne myślenie odrzuca wszystko, czego nie możemy zmierzyć, zważyć, policzyć, zobaczyć, przeprowadzić doświadczenie. Tymczasem nauka nie ma odpowiedzi na wszystkie pytania. Dlaczego tak trudno jest nam Ludziom Zachodu, zaakceptować fakt, że często za wielkimi odkryciami kryje się "wątła" nić Intuicji? Jednak ostatnie lata pokazują prawdziwe oblicze sztuki Feng Shui, sztuki, która jest nie tylko Wiedzą w naszym zachodnim rozumieniu, ale jest także czymś, co na razie trudno jest nam zaakceptować, ponieważ nauka nie potrafi tego zbadać. Jednak, dzięki FengShui możemy być choć trochę "kowalami własnego losu". Celem moich artykułów jest ukazanie prawdziwego oblicza FengShui, to czym naprawdę jest i w jaki sposób możemy wykorzystać tę wiedzę.

4. Chińska geomancja - FENG SHUI
Chińska geomancja (FengShui) zajmuje się wyborem miejsc korzystnych dla życia człowieka, jednak z równą troską sztuka ta zajmowała się i robi to również dzisiaj, wyborem korzystnych miejsc na pochówek. O tym, że nie każde miejsce nadaje się do postawienia domu, wiadomo jest od dawna, tylko zdaje się, że dziś nieco o tym zapomniano. Ta potężna chińska sztuka jest w istocie bardzo skomplikowanym systemem i od co najmniej kilku tysięcy lat wywiera silny wpływ w Chinach, Japonii, Korei. Sztuka ta wywierała decydujący wpływ na wybór miejsca pod budowę miasta, czy stolicy. Zawsze stolice, czy pałace cesarskie lokowano w absolutnie najbardziej korzystnych miejscach. Trzeba także zdawać sobie sprawę z tego, ze w dawnych Chinach, sztuka FengShui nie była powszechnie dostępną. Wiedza na ten temat i możliwość korzystania z jej dobrodziejstw zarezerwowane były jedynie dla rodziny cesarskiej i nie mogła się ona wydostać się poza pałac cesarski, groziło to bowiem śmiercią nie tylko osoby winnej, ale również straceniem całej rodziny winnego.

Bodaj podstawowym założeniem geomancji jest twierdzenie, że istnieją lokalizacje bardziej i mniej korzystne dla osiedlenia się człowieka. Miejsce życia człowieka może zatem wpływać na człowieka, który wykorzystuje teren. Nie od dziś przecież wiadomo, ze wszystko, co nas otacza ma na nas wielki wpływ. W pięknym, harmonijnym otoczeniu czujemy się pewniej, lepiej, szczęśliwiej, niż w środowisku zaniedbanym, brzydkim. Chińska nazwa geomancji feng shui, dosłownie oznacza "wiatr i wodę". Zasady, jakimi kieruje się geomancja przy wyborze korzystnych miejsc, są niezwykle skomplikowane, a są one związane z analizą form krajobrazowych otaczających miejsce zasiedlenia, z orientacją geograficzną, wodami itp. Natura bowiem może wpływać na człowieka w sposób korzystny, lub nie. Wierzono, że jeżeli człowiek wybierze korzystne miejsce i będzie używał je w sposób godny - będzie cieszył się powodzeniem.

Miejsce budowy domu musi być zatem w tzw. geomantycznej harmonii. Tylko pod tym warunkiem człowiek może liczyć na przepływ życiodajnej energii zasilającej jego życie. Jeśli owa harmonia zostanie naruszona przez człowieka, życiodajna energia nie może płynąć. Ale mało tego, może zacząć szkodzić. Kiedy teren staje się niekorzystny, można spodziewać się wszelkiego rodzaju niepowodzeń z chorobami włącznie. Dlatego też dawniej ludzie bardzo dbali o zachowanie harmonii, ponieważ wiedzieli, że w konsekwencji przyniesie im to długie, pomyślne życie. Jednak nawet w sytuacjach, kiedy z różnych względów człowiek decydował się na zniszczenie harmonii, po dokonaniu zabudowy dbał o jej przywrócenie.

Rys. 3. Mistrz Kuo Pu

Czyli innymi słowy "korzystność" natury może być zniszczona, ale także przywrócona poprzez ludzkie działanie.

Takie rozumienie geomancji powodowało, że zarządzanie zasobami środowiska naturalnego było dawniej o wiele bardziej rozważne, niż dzieje się to dzisiaj. Poza tym dom wkomponowywano w otoczenie, starając się nie powodować zbyt dużych zmian w naturze. Dzisiaj jest często odwrotnie. Budując wielkie przedsięwzięcia przemienia się naturę dla potrzeb człowieka. Zmienia się całkowicie jej wygląd.

Rys. 4. Mistrz Huang-shih kung ijego uczeń Chang Liang

Chiński paradygmat i feng shui:
1. Wszystko co istnieje posiada Qi (w przybliżeniu rozumiane, jako energia).
2. Wszystko co posiada Qi, jest albo jin, albo jang (dwie przeciwstawne natury, np. żeńska i męska).
3. Natura jest tajemnicza, magiczna, uosobiona, oraz podatna na uszkodzenia.

Feng Shui - geomancja składa się z dwóch słów: "feng" co oznacza "wiatr" i "shui" - "woda". W chińskiej kulturze delikatny wietrzyk, gładka woda były zawsze kojarzone z pomyślnością, dobrym urodzajem i zdrowiem, podczas, gdy silny wiatr, woda stojąca zawsze oznaczał głód i choroby. Dlatego dobre feng shui zawsze oznaczało pomyślność, dobry los, majątek, a złe feng shui oznaczało nieszczęścia i choroby. FengShui nie jest zatem systemem wierzeń, jest sztuką i nauką rozumienia sił przyrody, by tak projektować i aranżować domy i miejsca pracy, by w maksymalnym stopniu wykorzystywać naturalne energie miejsca, natury, zamiast z nią walczyć. Wszystko po to, aby człowiek mógł się czuć szczęśliwy i spełniony. FengShui pomaga nam tak sterować przepływem dobroczynnej energii (Sheng chi), by móc mieszkać i pracować w harmonii, jednocześnie unikając miejsc niedobrych (sha), mających nieraz niszczycielski wpływ na nasze życie i na nas samych.

Zgodnie z definicją słownikową termin "geomancja" oznacza rodzaj wróżbiarstwa. Jednakże, kiedy zajrzymy do opisu terminu "geomancja" sporządzonego przez Christophera Cattana w roku 1558, przeczytamy:

Geomancja zwie się Gy, słowo greckie. Co Ziemię znaczy, i Mancie, to jest wiedza. Albo, by dać właściwe opisanie, pochodzi od Gyos i Magos, co znaczy poznanie rzeczy ziemskich przez moc ciał wyższych, czterech żywiołów, siedmiu planet i dwunastu znaków niebieskich. (tłumaczenie Marek Geisler).

Jeżeli się temu przyjrzymy, jest to definicja kosmologiczna. Dokładnie tej właśnie definicji użyli myśliciele XIX wieku, by przełożyć chińskie określenie "feng shui" na termin "geomancja", które w tym czasie pojawiło się wśród nurtów myśli Zachodu. Generalnie sinolodzy zawsze krytykowali stosowanie pojęcia "geomancja" w odniesieniu do "feng Shui", gdyż to drugie w dosłownym tłumaczeniu oznacza "wiatr i wodę".

Termin geomancja jest stosowany do różnych form wróżbiarstwa, feng shui (ustalanie przepływu Qi w świecie przyrody), w teoriach linii łączących różne obiekty megalityczne, zabytki, także w dziedzinie sejsmografii. Oprócz powyższych, termin geomancja określa również naukę o atmosferze, astroarcheologię, astrobiologię, astropsychologię, bioestetykę, itp.

W internetowej encyklopedii znajdujemy: GEOMANCJA [gr.], forma wróżbiarstwa, której celem jest znalezienie najbardziej odpowiedniego miejsca na budowę obiektów sakralnych, siedzib władców, także domów prywatnych; rozwinięta zwł. w Chinach (FengShui). 

Geomancja to wiedza o Ziemi, żywiołach, cyklach. Opisuje strukturę i funkcje Ziemi w odniesieniu do ciała człowieka. Geomancja jest nauką. Studiując chińska geomancję, możemy zauważyć, że uznaje ona Ziemię za żywy organizm, a wszystkie nasze wysiłki są skierowane w stronę dążenia do harmonii. To właśnie feng shui pozwala korzystać z geomancji, jako praktycznej wiedzy pomocnej człowiekowi w jego ziemskiej egzystencji.

Holonomika (podobnie, jak geomancja) opiera się na teorii ziemskiego organizmu, jako żywej istoty, z ludzkim społeczeństwem jako "częścią olbrzymiego rozwijającego się stworzenia". Rozumienie to jest zawarte w równaniu geomantycznym: Niebo-Ziemia-Człowiek, jak również w hermetycznym powiedzeniu: "jak na górze, tak na dole", co jest rozumiane tak, ze Wszechświat jest odzwierciedlony w mikrokosmosie i odwrotnie. Można śmiało powiedzieć, że np. w końskim kopycie znajdziemy nie tylko "model" końskiego kopyta, ale także całego konia.

I chociaż nauka materialistyczna odrzuca koncepcję Ziemi, jako istoty żywej, pozostaje faktem, że współczesnemu człowiekowi brak "czegoś" w tym całym mocno zurbanizowanym świecie. Nie czuje się on tak, jakby tego sobie życzył. Sztuka życia w harmonii z Ziemią, czerpania maksymalnych korzyści z tego faktu, oraz bycie we właściwym miejscu i czasie często nazywane jest mianem feng shui. Posłużę się w tym miejscu definicją zamieszczoną w "Podręczniku żywej Ziemi" (Living Earth Manual z roku 1982), którego autorem jest Stephen Skinner.

"Sztuka życia w harmonii z Ziemią i czerpania jak największych korzyści, spokoju i dobrobytu z faktu bycia we właściwym miejscu i we właściwym czasie nazywana jest feng shui".

To, że feng shui pochodzi z Chin, nie jest barierą, by ludzie świata zachodniego, mogli tę sztukę rozwijać także na Zachodzie i by wiedza stad pochodząca była dla nich źródłem siły. Geomancja chińska kładzie nacisk na geografię miejsca i cel człowieka.

W roku 1949 Francuz Rene Berthollet zastosował termin "astrobiologia" do określenia całego zbioru pojęć związanych z geomancją. Dla Rene Bartholletta astrobiologia (geomancja) to system myślenia oparty na powiązaniach pomiędzy matematycznie wyrażoną regułą niebiańską, a rytmami życia na Ziemi, które są determinowane biologicznie. Ten właśnie opis bardzo dobrze pasuje do chińskiego feng shui. Zasada Niebo - Ziemia - Człowiek, to jest właśnie to, na czym oparta jest chińska geomancja, I Cing. Qi Nieba, Qi Ziemi, Qi Człowieka - jest to swoisty porządek, naturalna hierarchia wszechświata. Ciało człowieka rezonuje z tym porządkiem, jest jego częścią.

Charles Henry, żyjący w latach 1859-1926 w książce pochodzącej z roku 1924 (Generalization of the Theory of Radiant Energy"), przedstawił swój model sferyczny, z zamiarem wykazania stanu równowagi dynamicznej. Na stan ten składają się trzy wzajemnie się przenikające pola rezonansowe: elektromagnetyczne, grawitacyjne i biopsychiczne. Są to trzy główne pola rezonansowe, dzięki którym możemy zdefiniować nasze doświadczanie rzeczywistości. Biorąc to wszystko pod uwagę oraz starożytne równanie geomantyczne Niebo - Ziemia - Człowiek, stwierdzamy, że:
- odpowiednikiem pola elektromagnetycznego jest Niebo - Qi Nieba, czyli świat naszych zmysłów i doznań składających się na nasze doświadczanie świata widzialnego.
- odpowiednikiem pola grawitacyjnego jest Ziemia - Qi Ziemi, czyli podstawa naszego doświadczania na poziomie ziemsko-fizycznym.
- odpowiednikiem pola biopsychicznego jest Człowiek - Ludzkie Qi, czynnik wywodzący się z DNA, czyli organizm ludzki, biologiczny oraz autorefleksyjny umysł, dzięki któremu człowiek poznaje i łączy Niebo i Ziemię.

Te trzy pola nie istnieją w oderwaniu od siebie, ale wzajemnie rezonują. Geomancja zakłada świętość świata w którym żyjemy. Obraz świętości przejawia się w prostocie ogrodów, czy sposobach kształtowania krajobrazu, którym geomancja dała początek także w Chinach i Japonii. Ta podstawowa zasada Niebo - Ziemia - Człowiek legła u podstaw nawet tak prostej z pozoru sztuki, jaką jest sztuka układania kwiatów. Jeżeli pokusimy się o zastosowanie tej zasady w odniesieniu do naszych domów, otoczenia, czy całej cywilizacji, nabierze ona cech kosmicznej harmonii.

Geomancja leży u podstaw wszelkich przejawów harmonii, a ta z kolei jest zarówno sztuką, jak i nauką. Bez przekonania, że świat zjawisk jest w swej naturze święty, nie byłoby geomancji. Geomancja służy zjednoczeniu nauki ze sztuką. Jako model zjednoczenia nauki ze sztuką i całości systemów w ogóle, w kontekście naszych wzajemnych relacji z Ziemią, geomancja jako pierwotna nauka o harmonii i orientacji przedstawia nam się jako pierwotna część jeszcze bardziej wyrafinowanego i zawierającego w sobie wszystko systemu, czy dyscypliny, jakim jest holonomika.

Holonomika jako sposób poznania nawiązuje do zdolności pozyskiwania wiedzy na drodze postrzegania pozazmysłowego. Używając tradycyjnej geomantycznej terminologii - to jest wiedza poprzez którą człowiek, jako podsystem, może lepiej poznać systemy Nieba i Ziemi. Zatem, podobnie jak widzenie holistyczne, holonomika zależy od umysłu podświadomego, czystości postrzegania, oraz zdolności, by stanowić i tworzyć porządek. Proces ten osiąga szczyt w rozumieniu intuicyjnym i wyrażaniu całego porządku systemu ponieważ jest się jego członkiem, częścią składową.

Jako nauka holistyczna, holonomia z konieczności stała się dziedziną wiedzy uznawaną dotąd za paranormalną, parapsychiczną, nadnormalną itp. szczególnie nieracjonalnych dziedzin poznania, które z powodu rozkwitu wiedzy materialistycznej z początkiem XVIII wieku, stały się dziedzinami (podobnie, jak sama geomancja) pozbawionymi zaufania.

Pojęcie holonomiczności po raz pierwszy zostało użyte przez Georga Leonarda (The Silent Pulse - 1978 rok) do opisania jednostek o naturze hologramu. Pojęcie holonomiczności określa poznanie holistyczne, to znaczy takie, które jest jednocześnie intuicyjne i racjonalne, naukowe i artystyczne. Holonomia pochodzi od holo - całość i nomia - prawo rządzące. Holonomika, to studia nad tym prawem. Holonomia odnosi się do całości wszechświata, jako dynamicznej sieci powiązań, wykraczającej poza cząstkową, czy analityczną definicję. Jeśli wszechświat jest holonomiczny, zatem wszystkie tworzące go podukłady, od atomowych po galaktyczne, również posiadają taki charakter. Każdy poziom wszechświata jest odbiciem porządku całego układu. Tym samym cały wszechświat można przedstawić jako jeden model holonomiczny, holonomiczną jednostkę, czy informację. Poprzez kontemplację i zrozumienie modelu holonomicznego, można ujrzeć całość wszechświata, czy tez różne składowe, które na siebie oddziaływają.

F. Capra powiedział: - Wszystkie te hipotezy zgadzają się co do jednego, a mianowicie, że holonomia - całość Uniwersum zawarta w każdej jej części - jest być może uniwersalną właściwością przyrody.
Jak wiemy, przy próbach opisania i zrozumienia geomancji, współcześni historycy uciekają się do takich terminów jak: ekologia, astrobiologia, astropsychologia. Wszystkie te nazwy sugerują istnienie pewnego ziemskiego pola psi, dzięki któremu umysł ludzki jest połączony z otoczeniem i może z nim harmonijnie współpracować. Bank psi funkcjonuje prawdopodobnie jako fenomenalnie prosty i wszechogarniający system przechowywania i odzyskiwania informacji (twardy dysk), czyli mózg holonomiczny (planetarny). Działa on na tych samych zasadach, które rządzą działaniem wszystkich układów we wszechświecie.

Materiał źródłowy:
1. Howard Choy - materiały seminaryjne
2. Słownik Fizyki - Prószyński i S-ka 2000
3. Encyclopedia internetowa
4. Jose Arguelles: Earth Ascending (1984),
5. Fritjof Capra: Tao Fizyki
6. .Jose Arguilles: The Mayan Factor. Path Beyond Technology.
7. Zbigniew Królicki: Feng Shui niech przestrzeń pracuje dla ciebie
8. Stephen Skinner: Living Earth Manual z roku 1982
9. Charles Henry: Generalization of the Theory of Radiant Energy 1924
10. Georga Leonarda (The Silent Pulse - 1978)

Autor: Grażyna Czajka-Bartosik

> powrót do działu O FENG SHUI <